Doorgaan

“Word je daar nou niet moe van, of moedeloos?”

Die vraag, schrijft Eduard Nazarski,  krijgt hij regelmatig:

Lang niet altijd ga ik daar serieus op in, meestal omdat de situatie er niet naar is. Mijn standaardgrapje is op zulke momenten: “zie ik er zo slecht uit dan?”  Dat is meestal afdoende. Maar nu een serieuzer antwoord. Amnesty stelt zichzelf een serieuze taak: iedereen  moet gebruik kunnen maken van alle rechten uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Maar er is in de wereld heel veel onrecht, wreedheid en onverschilligheid. Soms zijn die wreedheden nauwelijks voorstelbaar. (…)    Dat vind ik nog wel het moeilijkste. Op momenten dat je denkt dat er iets gaat veranderen, gebeurt er niets. In die gevallen denk ik aan wat me thuis aan de ontbijttafel overkwam. Ik zat, tegen de huisregels in, te mailen. Mijn dochter vroeg wat ik deed. Wachtend op een terechte berisping , vertelde ik na enige aarzeling dat in Iran iemand was geëxecuteerd. Ondanks onze actie daartegen. “Vind je dat erg?” vroeg ze.  “Natuurlijk, want dit is niet meer terug te draaien.”

Zij weer: “Hoe is het eigenlijk met die man die zoveel zweepslagen moet krijgen?”  “Die zit nog in de gevangenis, maar het gaat ietsje beter.”  “Je moet nu niet opgeven papa, doorgaan!”

Eduard Nazarski

directeur Amnesty Nederland

Comments are closed.